Brickfields, Kuala Lumpur: Klein India langs de Sporen

Stap uit de trein bij KL Sentral, steek één straat over en de stad verandert van toon. Het glas en staal van het transportknooppunt maakt plaats voor girslingerkraampjes, filterkoffiedamp en Tamil-filmmuziek die uit de winkels stroomt. Brickfields — het officiële Little India van Kuala Lumpur — ligt op slechts vijf minuten lopen van het drukste station van het land, maar het voelt als een buurt met een eigen ritme, een eigen geur, een eigen eetlust. Hier wordt de dag gemeten in banaanbladrijst, tempelklokken en de trage kunst van het rijgen van jasmijn tot offerandes.

Waar Brickfields om bekend staat

Brickfields draagt zijn Tamil-erfgoed luid en duidelijk uit. De hoofdstraat, Jalan Tun Sambanthan, is omzoomd met Pallava-stijl bogen in rood en oranje, sari-etalages, specerijenwinkels en open winkels met wierook, droge waren en slingers verse bloemen aan de gevel. De naam zelf verwijst naar de steenovens die de jonge koloniale hoofdstad bevoorraadden na een brand en overstroming in de jaren 1880; later bracht de spoorlijn Tamil- en Sri Lankaanse arbeiders en de Indiase identiteit vestigde zich en bleef. In 2009 werd het gebied rond Jalan Tun Sambanthan en Jalan Travers officieel omgedoopt tot Little India, compleet met bestrating, lantaarnpalen, een olifantenfontein en al het vertoon dat een stad kan opbrengen wanneer ze een wijk officieel wil bekendmaken. Toen kwam de Torana-poort, een feloranje vrijstaande boog op de kruising van Jalan Tun Sambanthan en Jalan Sultan Abdul Samad, gemaakt in India en aan Maleisië geschonken in 2015.

Het is geen gepolijst pronkstuk, en dat is juist de charme. Het straatbeeld is hier en daar wat verwaarloosd, met ongeoorloofde spandoeken over bogen en zelfs de Torana-poort zelf, dus de wijk leent zich het beste voor foto's in fragmenten: een rij goudsbloemen hier, een beschilderde zuil daar, een stuk rode bestrating dat het licht vangt. Maar het dagelijks leven is waar het om draait. Kantoormedewerkers van KL Sentral komen lunchen, tantes gaan naar de markt, pelgrims bezoeken de tempels en de trottoirs blijven druk en geleefd, niet opgezet. Je hoort Bollywood en Tamil-pop uit platenzaken, het luiden van tempelklokken, het gekletter van tinnen borden in de banaanbladrestaurants. Je ruikt ghee, kerriebladeren, kardemom en hete olie van de vadaikraampjes. Brickfields is een van die zeldzame plekken in Kuala Lumpur waar een eeuwenoude Hindoe-koil, een Sri Lankaanse boeddhistische vihara, een Chinese tempel en een Tamil-methodistenkerk allemaal op loopafstand van elkaar liggen. De mix is het hele verhaal.

Waar te eten & drinken

Als Brickfields een religie heeft, is het de lunch. Banaanbladrijst is de lokale taal, en de rivaliteit op Jalan Scott is half plezier. Bij Vishal Food & Catering, nr. 22, is de Chettinad-maaltijd van het soort dat je je middag laat plannen om een tweede portie te nemen: rijst, papadum, curry's, mutton varuval, geroerbakte banaanbloem en wat er die dag snel gaat. Het is het soort maaltijd van ongeveer RM6 dat bijna onbeleefd voelt om goedkoop te noemen, omdat er zoveel is en omdat het restaurant tegen de middag altijd vol zit.

Drie deuren verder vraagt Vishalatchi Food Catering iets meer — ongeveer RM13 met een vlees- of visgerecht en thee — en vaste klanten zeggen dat het koken verfijnder is. De keuken leunt op Tamil Nadu, met specerijen uit Zuid-India, en het resultaat is minder bombastisch, meer gelaagd, het soort maaltijd dat je langzaam eet, zelfs als het druk is. Ik vind het leuk dat de twee rivalen zo dicht bij elkaar zitten. Het geeft Brickfields een beetje straattheater zonder poespas.

Voor vegetarisch eten is MTR 1924 op Jalan Thambipillay de plek waar mensen met een beetje eerbied over spreken. Het is de vestiging in Kuala Lumpur van Bangalore's eeuwenoude Mavalli Tiffin Room en een Michelin Bib Gourmand-keuze, wat een mooie manier is om te zeggen dat de dosa de moeite waard is om de stad voor over te steken. De masala dosa kost ongeveer RM12,50, de rava idli rond RM13 — luchtig, zacht met de geschiedenis van een rijsttekort in de jaren 1940 in zijn achtergrondverhaal — en de filterkoffie komt schuimig en zoals het hoort toe.

Saravanaa Bhavan op Jalan Tun Sambanthan is de betrouwbare ketenoptie: dosa, idli en thali, geen drama, geen verrassingen, gewoon het soort gestage Zuid-Indiase vegetarische maaltijd dat een buurt zowel bruikbaar als interessant maakt. Dan is er Annalakshmi, verscholen in de kelder van de Temple of Fine Arts op Jalan Berhala, waar sinds 1986 een vegetarisch buffet draait op basis van wat je wilt geven, met vrijwilligers. Het is een van die plekken die de sfeer van een reis kunnen veranderen. Je eet zoveel als je wilt en geeft wat je voelt, wat de maaltijd op de een of andere manier royaler laat smaken.

En omdat de lunch in Brickfields kan overgaan in dessert zonder dat iemand klaagt, is er Ah Keong’s ABC & Cendol op Jalan Padang Belia, een kraampje met twee tafels van een echtpaar dat het al bijna zestig jaar doet. De ais kacang, ongeveer RM4,50, is een van de beste koude kommen in de stad, en de cendol doet precies wat het moet na een warme wandeling. Geen theater, gewoon verlichting.

Dingen om te doen / wat te zien

De tempels zijn hier het anker, en de beste manier om Brickfields te begrijpen is om er te voet tussen te bewegen. Begin bij Sri Kandaswamy Kovil, verscholen aan de Jalan Scott, een eeuwenoude Saivistische Hindoe-tempel met een sierlijke Dravidische gopuram bezaaid met beschilderde godheden. Toegang is gratis, het is lang open — ongeveer van 5:30 tot 21:30 — en fotografie binnen is beperkt, dus dit is een plek om te vertragen in plaats van te performen voor de camera. De lucht rond de tempel is vaak dik van bloemen en rook, en de girslingers buiten maken deel uit van het tafereel, niet decoratie voor bezoekers.

Op een paar minuten lopen, aan de Jalan Berhala, is de Buddhist Maha Vihara gesticht door de Singalese gemeenschap in 1894 en nog steeds het middelpunt van de Wesak-dagvieringen in Kuala Lumpur. De met lantaarns verlichte processie is de oudste en grootste religieuze parade van het land en trekt zo'n 100.000 mensen. Zelfs op een gewone dag heerst er een gevoel van schaal en rust, het idee dat de buurt ruimte heeft voor meer dan één geloof en meer dan één ritme.

Boven op Robson Hill staat de zes verdiepingen tellende Thean Hou-tempel, een van de grootste Chinese tempels in de regio, met rode zuilen, drakenbeelden en uitzicht over de skyline. Toegang is gratis en het is vooral fotogeniek bij zonsondergang, wanneer de stad begint te gloeien en de houtsnijwerken het laatste warme licht vangen. Brickfields zit vol van deze abrupte verschuivingen: het ene moment sta je in een Tamil-straatmarkt, het volgende kijk je naar een Chinese tempel op een heuvel.

Het culturele leven stopt niet bij gebed. De Temple of Fine Arts op Jalan Berhala is een al lang bestaand centrum voor Indiase klassieke dans en muziek, met regelmatige uitvoeringen. Het geeft de buurt een nieuwe laag — niet alleen eten en ritueel, maar ook repetitie, optreden en het langzame werk om traditie zichtbaar te houden in een stad die van snelheid houdt.

Het simpelste plezier is echter misschien wel de straat zelf. Loop over Jalan Tun Sambanthan en kijk naar het rijgen van girslingers, blader door de specerijen- en textielwinkels, luister naar de soundtrack van de winkels en laat de wijk zichzelf tonen in kleine, alledaagse details. Dit is het soort buurt dat meer oplevert door te dwalen dan door te plannen.

Winkelen & markten

Brickfields winkelt zoals Brickfields eet: direct, dagelijks, zonder veel ceremonie. Langs Jalan Tun Sambanthan en de zijstraten stapelen sari- en textielwinkels zijde en gouddraadstoffen in dichte, glanzende stapels. Sieradenbalies vangen het licht. Losse specerijen worden per gewicht verkocht, net als droge goederen, wierook en religieuze benodigdheden. Buiten de tempels rijgen girslingermakers verse jasmijn en goudsbloem tot offerandes, en als je een van de meest gefotografeerde alledaagse taferelen van de buurt wilt zien, is dat het: handen die snel werken, bloemen die helder afsteken tegen het stof en de kleur van de straat.

Dit is een goede plek om thee, snacks, Indiase zoetigheden en specerijen mee naar huis te nemen voor een fractie van de winkelprijzen. Het is geen samengestelde retail; het is functionerende handel, wat veel beter is. En als je toch airconditioning wilt, Nu Sentral ligt vlak naast KL Sentral aan de rand van de wijk, met de gebruikelijke ketens, een bioscoop en een food court, verbonden via een overdekte loopbrug zodat je nooit helemaal de hitte in hoeft. Dat contrast — eeuwenoude straathandel het ene blok, een glasoverdekt winkelcentrum het volgende — is typisch Brickfields.

Waar te verblijven in Brickfields

Brickfields is logisch als uitvalsbasis vanwege het transport eerst en al het andere daarna. Op een straat afstand van KL Sentral betekent dat de luchttrein, de LRT, MRT, KTM Komuter en monorail allemaal binnen handbereik zijn, wat goud is als je laat aankomt, vroeg vertrekt of Kuala Lumpur gebruikt als springplank naar Batu Caves of Melaka. De wijk is meer functioneel dan schilderachtig, dus kom voor waarde en connectiviteit in plaats van charme of een zwembad met uitzicht.

De hotels rond KL Sentral en Nu Sentral zijn het handigst en meest gepolijst, met slimme hogere torens in die cluster. Dieper in Little India zijn de verblijven simpeler en goedkoper, meer guesthouse dan boetiek. Dat is de afweging. Je krijgt het vervoer, het eten, de gemakkelijke toegang tot de stad, en in ruil daarvoor accepteer je dat het gebied ongepolijst is, soms in renovatie en vooral een werkende wijk. Voor veel reizigers is dat precies de aantrekkingskracht.

Reizen in de buurt

Dit is de best verbonden wijk in Kuala Lumpur, en de kaart is minder belangrijk dan de stationsnamen. KL Sentral ligt aan de rand van Brickfields en verbindt de KLIA Ekspres-luchttrein — 28 minuten non-stop naar KLIA — plus de LRT, MRT, KTM Komuter en intercitytreinen, met de monorail bereikbaar via een overdekte loopbrug door Nu Sentral. Het KL Sentral-monorailstation staat eigenlijk op Jalan Tun Sambanthan zelf, en Tun Sambanthan monorailstation bedient het verste einde van Little India. Vanaf daar is het vijf minuten lopen, één straat over, naar het hart van de eetstraten.

De wijk is compact en vlak, dus als je er eenmaal bent, verken je hem te voet. Dat is het idee. Je kunt van tempel naar tempel lopen, dan naar de lunch, dan naar het dessert, zonder een auto nodig te hebben. Voor verder weg brengt de monorail je in een paar minuten naar Bukit Bintang, Grab is goedkoop en overal verkrijgbaar, en KL Sentral is je startpunt voor dagtochten en treinen in alle richtingen. Brickfields is geen wijk die je overwint. Je blijft gewoon lopen, en het blijft geven.